ஆயிரத்தில் ஒருவன்
காலம் தவறி வந்த காவியம்
ஜனவரி 14, 2010 — 35 கோடி பட்ஜெட், சுமார் மூன்று ஆண்டுகள் தயாரிப்பு காலம், நூற்றுக்கணக்கான பஞ்சாயத்துகளைக் கடந்து வெளியான ஒரு படம். வெளியான நேரம் கலவையான வரவேற்பையும், கடுமையான விமர்சனங்களையும் சந்தித்த ஆயிரத்தில் ஒருவன், காலப்போக்கில் ஒரு cult classic-ஆக மாறியது. இயக்குனர் செல்வராகவன், தமிழ் சோழர் வம்சத்தின் வீழ்ச்சியை ஒரு கற்பனைக் கண்ணோட்டத்தில் மறு உருவாக்கம் செய்த இந்தப் படம், தமிழ் சினிமாவின் வரலாற்றில் ஒரு தனித்துவமான சாகச முயற்சி.
இக்கட்டுரை, படத்தின் குறியீட்டு அடுக்குகளை, தொழில்நுட்பச் சிறப்புகளை, அது எழுப்பிய அரசியல்-சமூக விவாதங்களை, மற்றும் செல்வராகவனின் இயக்கத் தரிசனத்தை ஆழமாக ஆராய்கிறது.
குறியீடுகளின் அடுக்குகள் — மறைந்த சரித்திரத்தின் மொழி
செல்வராகவன், 13-ம் நூற்றாண்டு சோழர்-பாண்டியர் மோதலை ஒரு நவீன சாகச கதைக்குள் பொதிந்து, பல அடுக்கு குறியீடுகளால் அதை நெய்திருக்கிறார்.
பஞ்சத்தில் ரத்தமாய் பீச்சும் மார்பகம் — அரசாட்சியின் தோல்வி
படத்தின் ஆரம்பக் காட்சிகளிலேயே, சோழ மன்னனின் ஆட்சியில் பஞ்சம் மக்களை அலைக்கழிக்க, ஒரு தாய் தன் கைக்குழந்தையுடன் அரசன் முன் வந்து, தன் மார்பகத்தை அழுத்தி, பாலுக்குப் பதிலாக ரத்தம் பீறிடுவதை காட்டி, "எனக்கு என் குழந்தைக்கு கொடுக்க பால் இல்லை, ரத்தம் தான் வருகிறது" என்று கதறுகிறாள். இதே காட்சி அமைப்பு இரண்டாம் பாதியிலும் மீண்டும் வருகிறது — புலம்பெயர்ந்த மக்களிடையேயும் ஒரு தாய் தன் தலைவனிடம் இதே முறையில் முறையிடுகிறாள். இந்த மீள்வருகை தற்செயலானது அல்ல; பஞ்சமும் அவலமும் ஒரு காலகட்டத்திற்கு மட்டும் உரியதல்ல, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் தலைமுறை தலைமுறையான விதி என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. ஒரு அரசு/தலைமை தன் மக்களை பசியிலிருந்து காக்கத் தவறும்போது, தாய்மையின் அடிப்படை உயிர்த்தன்மையே சிதைந்துவிடும் என்பதன் உடல்சார் உருவகம் இது. அரசாட்சியின் தோல்வியை அரண்மனை வீழ்ச்சியாக அல்ல, ஒரு தாயின் உடலில் நிகழும் அவலமாக காட்டும் தேர்வு, செல்வராகவனின் அரசியல் விமர்சன மொழிக்கு ஆரம்பத்திலேயே தொனி அமைக்கிறது.
குலதெய்வச் சிலை — இழந்த அடையாளம்
பாண்டியர் சோழரோடு போரிட்டு தோற்றபோது, பாண்டியரின் குலதெய்வச் சிலையை சோழர்கள் கைப்பற்றி, ஒரு இளவரசனுடன் தொலைதூர தீவுக்கு அனுப்பி வைக்கிறார்கள். இந்த சிலை வெறும் பொருள் அல்ல — இழந்த அடையாளத்தின், அழிக்கப்பட்ட வரலாற்றின் குறியீடு. அதை மீட்பதே பாண்டிய வாரிசான ரீமாசென் பாத்திரத்தின் வாழ்நாள் நோக்கமாக அமைகிறது.
மறைந்த வேடம் — உண்மையின் தாமத வெளிப்பாடு
ரீமாசென் பாத்திரம் உண்மையில் பாண்டிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் என்றும், கார்த்தி நடித்த கூலி முதலாளி உண்மையான சோழ மன்னரின் தூதர் என்றும் கதை மெதுவாக வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த தாமதமான வெளிப்பாடு, "எதிரி யார், நண்பன் யார்" என்ற வரலாற்றின் நிலையான குழப்பத்தை பிரதிபலிக்கும் ஒரு கட்டமைப்பு உத்தி.
MGR-இன் நிழல் — ஒரு தலைமுறை பாலம்
இப்படத்தின் தலைப்பே M.G. ராமச்சந்திரனின் 1965 படமான "ஆயிரத்தில் ஒருவன்"-இலிருந்து எடுக்கப்பட்டது — அன்னிய தேசம், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள், மீட்பராக வரும் வெளியாள் என்ற ஒரே கருப்பொருள். MGR-இன் புகழ்பெற்ற "அதோ அந்த பறவை போல" பாடலும் இப்படத்தில் கப்பலில் இடம்பெறுகிறது — பழைய தமிழ் சினிமா பாரம்பரியத்திற்கு செல்வராகவன் செலுத்தும் அஞ்சலி.
ஏழு வலைப்பின்னல்கள் — காக்கப்பட்ட ரகசியம்
சோழர்கள் தங்கள் இருப்பை காக்க ஏழு அடுக்கு அபாயங்களை / பொறிகளை வடிவமைத்திருந்தனர் என்று கதை சொல்கிறது. இந்த "ஏழு சோதனைகள்" கட்டமைப்பு, ஒரு பேரரசு எப்படி வெளி உலகிலிருந்து தன்னை மறைத்துக்கொண்டு, தன் இருப்பை காலத்திற்கு அப்பால் நீட்டிக்க முயன்றது என்பதன் உருவகம்.
வெறியின் இரவு — நாகரிகத்தின் மெல்லிய திரை
குழு உறுப்பினர்கள் ஒருவரையொருவர் கொல்ல முற்படும் மர்மமான வெறிக் காட்சி — மது போதையா, சோழர்களின் இறுதி பொறியா என்பது இன்றும் விவாதப் பொருள். இது நாகரிகம் என்ற மேலோட்டமான அடுக்கு எவ்வளவு மெலிதானது என்பதை உணர்த்தும் குறியீடு.
கடலில் மூழ்கும் இளவரசன் — முடிவின் காவியம்
இறுதியில் இளவரசனும் அவரது மக்களும் கொல்லப்பட்ட பின், எஞ்சியிருந்தோர் அவரது உடலை ஏந்தி கடலில் மூழ்குகிறார்கள். இது ஒரு தோல்வியின் காட்சி மட்டுமல்ல — ஒரு நாகரிகம் வரலாற்றிலிருந்து முழுமையாக அழிக்கப்படும் தருணத்தின் காவியத்தன்மை வாய்ந்த முடிவு.
பாலைவனத்தில் விழுங்கும் குழிகள் — சிவனின் நிழல்
குழுவினர் பாலைவனத்தைக் கடக்க முயலும்போது, திடீரென பாரிய குழிகள் தோன்றி மணலுக்குள் ஆட்களை விழுங்கிக்கொள்ளும் அபாயகரமான காட்சி இடம்பெறுகிறது. இந்த "வாய் திறந்த பூமி" உருவகம், சிவனின் சம்ஹார தாண்டவத்தை நினைவூட்டும் வகையில் — உயிர்களை கபளீகரம் செய்யும் அழிவுச் சக்தியின் நிழலாக — வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது சோழர்களால் அமைக்கப்பட்ட ஏழு அடுக்கு பொறிகளில் ஒன்று; இயற்கையே ஒரு காவலனாக, ஒரு தண்டனையாக மாறும் தருணம். மனிதனை மீறிய, கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு சக்தி முன் குழுவினரின் சிறுமையை இக்காட்சி வலியுறுத்துகிறது.
உடல் மீதான நிரூபணம் — "யூரின் டெஸ்ட்"
ரீமாசென் தான் ஒரு கன்னி என்பதை நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நிற்கும் தருணத்தில், அவள் சிறுநீர் கழிக்க, அதைப் பிடித்து ஆய்வு செய்யும் காட்சியும், இடுப்பை அழுத்தி ஏற்கனவே கருவுற்றவளா என்று சோதிக்கும் காட்சியும் இடம்பெறுகின்றன. ஒரு பெண்ணின் "தூய்மையை" உடல்ரீதியான, மருத்துவ பரிசோதனை போன்ற ஒரு செயல்பாட்டால் நிரூபிக்க வைக்கும் இந்தக் காட்சி, பெண் உடல் மீதான ஆணாதிக்க கண்காணிப்பையும், அவளது வார்த்தை போதாமல் உடலே சாட்சியாக வேண்டிய கொடூரத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இது படத்தின் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய, அதேசமயம் வலுவான காட்சிகளில் ஒன்று.
இலக்கணப் பாடம் — "ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்"
பார்த்திபன் பாத்திரம், தமிழ் இலக்கணத்தில் "ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்" எனும் நுட்பமான கருத்தை விளக்கும் ஒரு காட்சி படத்தில் இடம்பெறுகிறது. வெறும் அறிவுத் தகவலாகத் தெரியும் இந்த இலக்கணப் பாடம், உண்மையில் படத்தின் மொழி-அடையாள கருப்பொருளுடன் பின்னிப் பிணைந்தது — "இல்லாத ஒன்றை இருப்பதுபோல் காட்டும்" எதிர்மறை வடிவங்களின் இலக்கணத் தர்க்கம், மறைந்த சோழர் இருப்பு/இன்மை என்ற படத்தின் மைய முரணுக்கு ஒரு மொழியியல் இணையாக அமைகிறது.
"நெல்லாடிய நிலமெங்கே" — இழந்த தேசத்தின் புலம்பல்
பார்த்திபன், கார்த்தியிடம் சோழதேயத்தின் பழம்பெருமையை விளக்கும் தருணத்தில் ஒலிக்கும் இப்பாடல், நெல் விளைந்த வளமான நிலம் இன்று எங்கே என்று கேட்கும் ஏக்கப் பாடல். வைரமுத்துவின் இப்பாடல் வரிகள், படத்தின் மையக் கேள்வியை — ஒரு காலத்தில் செழித்திருந்த நாகரிகம் இன்று எச்சங்களாக மட்டுமே எஞ்சியிருப்பது ஏன் — உணர்ச்சிபூர்வமாக பாடல் வடிவில் மீள்சொல்கிறது. தகவல் பரிமாற்றத்தை வெறும் வசனமாக அல்லாமல், இசையின் ஏக்கத் தொனி வழியாக கடத்தும் உத்தி இது.
கார்த்தி vs ரீமா — கோபமும் காமமும் பின்னிய சண்டை
கார்த்தியும் ரீமாசென்னும் இணைந்து போடும் சண்டைக் காட்சி, ஒரு வழக்கமான action sequence அல்ல. கார்த்தியின் பக்கம் ஏமாற்றப்பட்டதற்கான வெறும் கோபம் இருக்க, ரீமாவின் பக்கமோ கோபமும், தாபமும், காமமும் ஒன்றாகக் கலந்திருக்கிறது. வன்முறையையும் ஈர்ப்பையும் ஒரே காட்சியில் பின்னும் இந்த உத்தி, செல்வராகவன் திரைப்படங்களின் அடையாள முத்திரை — உறவுகளின் அதிகார சமன்பாட்டை, அமைதியான வசனங்களால் அல்ல, உடல் மோதலின் மொழியால் வெளிப்படுத்துவது. இருவரும் ஒருவரையொருவர் காயப்படுத்தவும், ஒருவரையொருவர் விரும்பவும் செய்யும் முரண், அவர்களது உறவின் சிக்கலான உளவியலை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
இந்த குறியீட்டு அடுக்குகள், படத்தை வெறும் சாகச கதையிலிருந்து, அடையாளம், பரம்பரை, மற்றும் வரலாற்று அழிவு பற்றிய தத்துவார்த்த விசாரணையாக உயர்த்துகின்றன.
தொழில்நுட்பச் சிறப்புகள் — காலத்தை முந்திய சாகசம்
2010-ல் இந்திய சினிமாவின் VFX தொழில்நுட்பம் இன்னும் ஆரம்ப கட்டத்தில் இருந்த நேரத்தில், ஆயிரத்தில் ஒருவன் ஒரு துணிச்சலான முயற்சியை மேற்கொண்டது.
தயாரிப்பு அளவு — 263 நாட்கள் படப்பிடிப்பு
வியட்நாம் அருகிலுள்ள தீவுகள், குகைகள், பாலைவனங்கள், கடற்கரைகள் என பல்வேறு உண்மையான இடங்களில் படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்டது. நூற்றுக்கணக்கான பழங்குடி மக்களை உள்ளடக்கிய பெரிய அணிவகுப்புக் காட்சிகள், அக்கால தமிழ் சினிமாவில் அரிதாகக் காணப்பட்ட அளவிலான production scale-ஐ பிரதிபலித்தன.
ஒளிப்பதிவு — ராம்ஜி
பழங்கால சோழர் கட்டிடக்கலை, அணிகலன்கள், போர்க்காட்சிகள் ஆகியவற்றை ஒவ்வொரு காட்சியிலும் நுட்பமாக வடிவமைத்த ஒளிப்பதிவு, படத்தின் வரலாற்று மறு உருவாக்கத்திற்கு பெரும் பங்களித்தது.
இசை — ஜி.வி. பிரகாஷ் குமார்
செல்வராகவனின் வழக்கமான இசையமைப்பாளர் யுவன் சங்கர் ராஜாவிலிருந்து விலகி, ஜி.வி. பிரகாஷ் குமாரை இணைத்துக் கொண்டார். நாட்டுப்புற, இசைக்குழு (orchestral), மற்றும் சமகால கூறுகளை கலந்து, சோழர் பாரம்பரியத்தையும் சாகச உணர்வையும் ஒருங்கே கடத்தும் இசையை உருவாக்கினார். வைரமுத்து எழுதிய பாடல்களில், ஆண்ட்ரியா ஜெரிமியா, தனுஷ், பாம்பே ஜெயஸ்ரீ போன்றோரின் குரல்கள் இடம்பெற்றன.
VFX — சவாலான, ஆனால் துணிச்சலான முயற்சி
அக்கால பட்ஜெட் வரம்புகளால், சில CGI காட்சிகள் விமர்சனத்திற்கு உள்ளானாலும், அடிப்படை வேலைப்பாடு, விவரிப்பு (detailing), மற்றும் நேரடி இடங்களில் எடுக்கப்பட்ட காட்சிகளின் அளவு அக்காலத்தில் இந்திய சினிமாவில் அரிதான ஒரு துணிச்சலான காட்சி மொழியை உருவாக்கியது.
போர்க் காட்சிகள் — மனித அளவிலான யுத்தம்
சோழர்-பாண்டியர் மோதலை சித்தரிக்கும் போர்க் காட்சிகள், பெரிய அளவிலான படைகளை மட்டுமல்ல, நேரடி உடல்ரீதியான, மந்தமான, சேறும் சகதியுமான யுத்த யதார்த்தத்தை காட்ட முயன்றன. Hollywood தரத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வளங்களுடன், நேரடி இடங்களில் நடத்தப்பட்ட இந்த போர்க் காட்சிகள், மிகைப்படுத்தலை தவிர்த்து, சாவும் சேறும் நிறைந்த ஒரு "தரையிறங்கிய" (grounded) யுத்த மொழியை நோக்கி முயற்சி செய்தன.
அரசியல் & சமூக விவாதங்கள் — வரலாறும் கற்பனையும்
ஆயிரத்தில் ஒருவன் வெளியான உடனேயே, தமிழக வரலாற்று உணர்வுடன் ஆழமாக பிணைந்திருந்த சோழர் பேரரசைப் பற்றிய கற்பனைச் சித்தரிப்பு பெரும் விவாதங்களை உருவாக்கியது.
வரலாற்றுப் பின்புலம்: சோழர்கள் தங்கள் ஆட்சியின் உச்சத்தில் தமிழகத்திற்கு வெளியேயும் பேரரசை விரிவுபடுத்தினர் என்பது வரலாற்று உண்மை — "சாவகம் கொண்டான்", "கடாரம் கொண்டான்" எனும் பட்டங்கள் இதற்கு சான்று. ராஜேந்திர சோழனின் கடற்படை அக்காலத்தின் மிகச்சிறந்த படைகளில் ஒன்றாக, கடல் தாண்டி பல நாடுகளை வென்றது; வடக்கே கங்கை வரை சென்ற அவனது சேனை, வெற்றி பெற்ற மன்னர்களின் தலையில் கங்கை நீரை சுமந்து வந்து, "கங்கை கொண்ட சோழபுரம்" கட்டியது வரலாறு. இந்த உண்மையான வரலாற்றுப் பெருமையின் அடித்தளத்தின் மேல் தான் படத்தின் கற்பனை கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது — சோழர்-பாண்டியர் விரோதமும் இதன் ஒரு பகுதியே.
வரலாற்று சுதந்திரமும் கற்பனையும்: படம், சோழர் வம்சத்தின் வரலாற்று வீழ்ச்சியிலிருந்து உத்வேகம் பெற்றாலும், அதை முற்றிலும் கற்பனையான சூழலில் — பாண்டியர்களுடனான தொடர்ச்சியான போராட்டம், மறைந்த சோழ சந்ததியினர் என்ற கருப்பொருளில் — நகர்த்துகிறது. இது சரித்திர உண்மைத்தன்மைக்கும் கலைச் சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான நிலையான பதற்றத்தை எழுப்பியது.
இலங்கைத் தமிழர் குறியீடு — மறைமுகமான வாசிப்பு: படத்தின் இரண்டாம் பாதியை நுணுக்கமாக கவனித்தால், அது சோழர்-பாண்டியர் வரலாற்றுக் கதைக்கு அப்பால் ஒரு சமகால அரசியல் யதார்த்தத்தை பிரதிபலிப்பதாக ஆய்வாளர் பலரும் வாசிக்கின்றனர். ஒரு காலத்தில் செல்வாக்கோடு விளங்கிய ஒரு இனம், சூழ்நிலையால் புலம்பெயர்ந்து ஒரு தீவில் வாழ்கிறது. காலப்போக்கில் அவர்கள் மீது கோபம் கொண்ட எதிரிகள் திடீரென போர் தொடுத்து, அவர்களைச் சிறைப்படுத்தி, பெண்களை சூறையாடி, தலைவனைப் பிடித்து, படிப்படியாக அழிக்கின்றனர். இந்த அமைப்பு — தாயகம் திரும்பும் நாளை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும் ஒரு மக்கள், அந்த நாள் வரும்போதே வஞ்சத்தால் தாக்கப்பட்டு, ராணுவ உடையணிந்தவர்களால் வேட்டையாடப்படுவது — இலங்கையில் நடந்த தமிழர் அவலத்தை நினைவூட்டுவதாக S. Thivagaren கருதுகிறார்.
வசனமற்ற இரண்டாம் பாதி: இந்த இரண்டாம் பகுதியில் வசனங்களே அரிதாக வருகின்றன — மொத்தமாக ஒரு பக்கத்திற்கும் குறைவான வசனங்கள் இருக்கலாம். காட்சி மொழியாலேயே, விஷுவல்களாலேயே கதையை நகர்த்தும் இந்த தேர்வு, செல்வராகவனின் மிகப்பெரிய வெற்றிகளில் ஒன்று. ஒரு உணர்திறன் மிக்க அரசியல் விமர்சனத்தை நேரடியாக வசனமாக சொல்லாமல், பூடகமான காட்சி மொழியில் பொதிந்து வைத்திருப்பது, அவதானிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே திறக்கும் ஒரு அடுக்கை உருவாக்குகிறது — ஹே ராம் படத்தில் கமல் ஹாசன் கடைப்பிடித்த குறியீட்டு உத்தியை ஒத்த ஒரு அணுகுமுறை.
விமர்சனங்களும் எதிர்வினைகளும்
சில விமர்சகர்கள், சரித்திரக் காட்சிகளின் சித்தரிப்பு தர்க்கபூர்வமாக அமையவில்லை என்று சுட்டிக்காட்டினர். வடக்கே கங்கை வரை பரவிய, கடல்வழி வாணிபம் செய்த பெருமைமிக்க சோழப் பேரரசை, ஒரு "மறைந்து ஒளிந்திருக்கும் இனம்" என காட்டியது சிலருக்கு உவப்பாக இல்லை.
மறுபுறம், சில ஆதரவாளர்கள் இது சோழர்களை இழிவுபடுத்தும் சித்தரிப்பு அல்ல எனவும், மாறாக ஒரு பேரரசின் அழிவை கவித்துவமாக மறு கற்பனை செய்யும் முயற்சி எனவும் வாதிட்டனர். "தாய்மொழி உணர்வுடன் எடுக்கப்பட்ட முதல் படம்" என்று சிலர் பாராட்டியதும், "அரைவேக்காட்டு விமர்சனங்கள்" என்று எதிர் விமர்சனங்களை சிலர் நிராகரித்ததும் இதன் தீவிரத்தை காட்டுகிறது.
படம் வெளியான உடனேயே இயக்குனர் செல்வராகவன் பிரஸ் மீட் வைத்து கதைச் சுருக்கத்தை விளக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது — திரைக்கதையின் சிக்கலான, non-linear அமைப்பு பொது ரசிகர்களை குழப்பியதற்கான சான்று.
பாலின அரசியல் கோணத்திலும் படம் விமர்சனத்திற்கு உள்ளானது. ரீமாசென் பாத்திரம் தன் "தூய்மையை" உடல்ரீதியான பரிசோதனை மூலம் நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நிற்கும் காட்சி, ஒரு பெண்ணின் வார்த்தை போதாமல் அவளது உடலே சாட்சியாக வேண்டும் என்ற ஆணாதிக்க கண்காணிப்பு மனநிலையை பிரதிபலிக்கிறது என்று சிலர் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இது படத்தின் தைரியமான காட்சி மொழிக்கும், அதே சமயம் பெண் உடல் மீதான படத்தின் பார்வைக்கும் இடையிலான ஒரு முரணை எழுப்புகிறது.
இந்த விவாதங்கள் இருந்தபோதும், காலப்போக்கில் ஆயிரத்தில் ஒருவன், "genre cinema"-வை தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்திய துணிச்சலான முயற்சியாக மறுமதிப்பீடு செய்யப்பட்டது.
செல்வராகவனின் இயக்கத் தரிசனம் — இரு படங்கள் ஒன்றுக்குள்
ஆயிரத்தில் ஒருவன், செல்வராகவனின் மிகவும் தனித்துவமான, ஆபத்தான படைப்புத் தேர்வுகளில் ஒன்று.
தொனி மாற்றம் — ஒரு சவாலான அமைப்பு: படத்தின் முதல் பாதி ஒரு வேடிக்கையான சாகச பயணமாக தொடங்கி, இரண்டாம் பாதியில் யுத்தக் குற்றங்கள், வன்முறை, மற்றும் இருண்ட மனித உளவியல் நோக்கி நகர்கிறது. இந்த தொனி மாற்றம் — "இரண்டு படங்கள் மோதிக்கொள்வது போல்" இருப்பதாக விமர்சகர்கள் விவரிக்கும் — வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்ட ஒரு அமைப்பு முடிவு, ஆனால் பொது ரசிகர்களை பிரிக்கும் ஒரு ஆபத்தான தேர்வும் கூட.
சாதி அடுக்கு விமர்சனம்: கார்த்தி நடித்த முதன்மை கூலித் தலைவன் பாத்திரம் வழியாக, படம் உயர் வர்க்கத்தினரால் கூலியாட்கள் சுரண்டப்படும் விதத்தை ஒரு repeated motif ஆக வைக்கிறது — இது சாதி/வர்க்க சுரண்டல் பற்றிய மறைமுக விமர்சனமாக பலராலும் வாசிக்கப்படுகிறது.
பிளாட்டோவின் தத்துவம்: சில திரை ஆய்வாளர்கள், படத்தின் மறைந்த நாகரிகம் என்ற கருப்பொருளை, பிளாட்டோவின் "குகை உருவகம்" சிந்தனைச் சோதனையுடன் ஒப்பிடுகின்றனர் — வெளி உலகை அறியாமல் ஒரு மூடிய யதார்த்தத்தில் வாழும் மக்கள் என்ற தத்துவார்த்த கோணம்.
இந்தக் கேள்விகளே செல்வராகவனின் இயக்கத் தரிசனத்தின் மையம் — சாகச வடிவத்தில் பொதிந்த ஒரு இழப்பு, பரம்பரை, மற்றும் அடையாளம் பற்றிய தியானம்.
முடிவுரை — காலம் திருத்திய தீர்ப்பு
2010-ல் கலவையான வரவேற்பை பெற்ற ஒரு படம், இன்று ஒரு தமிழ் சினிமா cult classic-ஆக மறுமதிப்பீடு செய்யப்படுகிறது. அதன் தொனி முரண்பாடுகள், சரித்திர சுதந்திரங்கள் இருந்தபோதும், அது எடுத்த ஆபத்து — ஒரு genre film-ஐ தமிழில் இந்த அளவு துணிச்சலுடன் முயற்சித்தது — இன்றும் ஒப்பற்றதாகவே நிற்கிறது.
சோழர்களின் மறைந்த வாரிசுகள் கடலில் மூழ்குவது போல, இப்படத்தின் முதல் நாள் விமர்சனங்களும் காலத்தின் அலைகளில் மறைந்து, ஒரு புதிய பாராட்டு அலை அதை மேலெழுப்பியுள்ளது.
செல்வராகவன் என்ற இயக்குனரின் தைரியத்திற்கும், தமிழ் சினிமா தன் எல்லைகளை விரிவுபடுத்திய தருணத்திற்கும் ஒரு நிரந்தர சான்றாக ஆயிரத்தில் ஒருவன் நிலைத்திருக்கிறது.
